Bob den Uyl met de trein naar Roodeschool

Cees Nooteboom heeft vorige maand de achtste VPRO Bob den Uyl Prijs op zijn naam geschreven met zijn boek Scheepsjournaal. De prijs voor het beste Nederlandstalige reisboek uit het afgelopen kalenderjaar.

Naar aanleiding van de Bob de Uyl Prijs hierbij het eind van het verhaal ‘Verhelderende kronieken 17’ over Bob en Uyl zijn treinreis naar Roodeschool, het meest noordelijk station van Nederland.

In de trein naar Roodeschool-waar k niets had te zoeken, ik wilde er alleen geweest zijn, want welke Nederlander op inwoners van die plaats na kan je dat nazeggen-trof ik op de bank tegenover mij een jongeman die mij al direct toevertrouwde dat hij een dichter was. Ik begon zoekend om mij heen te kijken of er ergens nog een plaats vrij as, want ik houd niet van dit soort openhartige benaderingen. Toch bleef ik zitten, geïnteresseerd toeziend hoe hij een blikken doos te voorschijn haalde en van de inhoud een sticky van zelden geziene afmetingen begon te fabriceren. Onder de blikken van de hele coupé, de ouderen met afkeuring, de jongeren met bewondering, begon hij te roken, waarbij zijn ogen soms beangstigend uitpuilden. Na een kwartier nam hij me weer in vertrouwen, zeggend dat hij te gek stoned was.
Hierna riep hij enige malen zeer luid ‘Leve de koningin’ hetgeen voor een oudere dame aanleiding was het compartiment te verlaten. Vervolgens begon hij ingespannen uit het raam te kijken, zich verwonderend over de willekeur van de machinist, die volgens hem de trein nu een snel dan weer langzaam liet rijden. Na verklaard te hebben dat als je het hem vroeg, iedereen in Groningen dood was, begon hij een gedicht van hem zelf voor te dragen, wat voor mij op mijn beurt aanleiding was een andere coupé op te zoeken. Groningen was ook het paradijs niet, dat zag ik nu heel goed in.
Roodeschool trouwens ook niet, toen ik daar eenmaal was, kon ik maar niet begrijpen waarom ik er zo graag had heen gewild.
Alles greep in elkaar, herinnerde ik me weer, maar het nut van mijn aanwezigheid in Roodeschool ontging me.

Uit:Als een god in Groningen, 2004

Foto: treinpunt.nl

Over klaasamulder

kunst & cultuur
Dit bericht werd geplaatst in groningen en getagged met , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s